SM co to za choroba

Stwardnienie rozsiane (SM – sclerosis multiplex) – co to za choroba?

Stwardnienie rozsiane jest chorobą układu nerwowego o podłożu autoimmunologicznym.
Jest dość częsta – choruje na nią około 2,5 miliona osób na całym świecie.

U kogo występuje SM?

Stwardnienie rozsiane atakuje głównie młode osoby w wieku 20-40 lat, ale chorują także dzieci i osoby starsze. Częstość SM w Europie to około 30-150 chorych na 100 000 mieszkańców. Częściej chorują kobiety niż mężczyźni.

Objawy SM

W stwardnieniu rozsianym można zaobserwować wielką rozmaitość objawów, ponieważ proces chorobowy (demielinizacja – uszkodzenie osłonki mielinowej nerwu) może objąć każdy z nerwów mózgu, rdzenia i nerwów obwodowych. Do najczęstszych objawów choroby należą zaburzenia widzenia (zaniewidzenie przejściowe, podwójne widzenie), zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, drętwienia, mrowienia różnych części ciała, osłabienie rąk i ich niesprawność, trudności z chodzeniem. Choroba najczęściej przebiega rzutami. Rzut to nagłe pojawienie się nowych objawów neurologicznych lub rozwój już istniejących. Może on wystąpić nagle (rozwijać się w ciągu godzin), lub rozwija się wolno – w ciągu kilku dni. Rzut ustępuje całkowicie w krótkim czasie (nawet w ciągu 24 godzin), albo też stopniowo w ciągu dni, tygodni. W innych postaciach SM może rozwijać się powoli, bez rzutów.

Diagnoza

Neurolog stawia diagnozę w oparciu o bardzo dokładne badanie neurologiczne, zaleca badania laboratoryjne, badanie dna oka, wykonanie rezonansu magnetycznego, często potencjałów wywołanych, a w razie konieczności wykonanie punkcji lędźwiowej.
Czasem potrzebne są konsultacje specjalistyczne (np. laryngologiczna). Przy obecnych możliwościach leczenia rozpoznanie SM nie jest wyrokiem. Warto o tym pamiętać!

Rzut SM – postępowanie

Gdy pojawią się niepokojące objawy trzeba jak najszybciej udać się do lekarza neurologa. Objawy pierwszego rzutu mogą samoistnie ustąpić w ciągu kilku dni czy miesiąca. Dlatego chorzy nierzadko bagatelizują te objawy uważając, że skoro ustąpiły to nie było to nic poważnego. Tymczasem choroba rozwija się w ukryciu, diagnoza się opóźnia, a więc opóźnia się i leczenie. Wczesne rozpoczęcie leczenia chroni przed niepełnosprawnością.

Obecność rzutów świadczy o aktywności choroby i jest ważnym czynnikiem, często decydującym o włączeniu leczenia.

check_circle
W Neuro-Care pacjenci z podejrzeniem rzutu są przyjmowani poza kolejnością! Pierwsza wizyta konsultacyjna u neurologa jest bezpłatna.

Postacie kliniczne SM

W zależności od przebiegu możemy wyróżnić kilka postaci choroby – postać rzutowo-remisyjną, wtórnie postępującą i pierwotnie postępującą. Najczęściej (w 80% przypadków) choroba zaczyna się rzutami (postać rzutowo-remisyjna), po pewnym czasie choroba przechodzi w fazę wtórnie postępującą, w której obserwuje się rzuty lub nie. Postać pierwotnie postępująca w której nie występują rzuty, dotyka ok 15-20% chorych. Można także wyróżnić łagodną postać choroby, jeśli po 15 latach od zachorowania, nie występuje u chorego istotna niesprawność.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*