Diagnostyka SM

Jak rozpoznaje się stwardnienie rozsiane?

Ponieważ choroba ta ma bardzo różnorodne objawy i może naśladować wiele innych chorób, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowych badań. Obecnie rozpoznajemy SM w oparciu o międzynarodowe kryteria McDonalda 2010.

Diagnostyka stwardnienia rozsianegoDo postawienia diagnozy SM konieczne jest:

  • badanie neurologiczne – musi być bardzo dokładne by wykazać nawet nieznaczne odchylenia i ujawnić uszkodzenie układu nerwowego;
  • badania laboratoryjne – wykluczenie innych chorób z podobnymi objawami np. boreliozy czy kolagenoz;
  • rezonans magnetyczny głowy z kontrastem (czasem konieczne jest wykonanie także rezonansu kręgosłupa szyjnego lub innego odcinka kręgosłupa).

Dodatkowe badania:

  • punkcja lędźwiowa,
  • potencjały wzrokowe, słuchowe, somatosensoryczne,
  • konsultacje innych specjalistów np. laryngologiczna, okulistyczna.

Szczególnie cennym badaniem w diagnostyce i leczeniu jest rezonans magnetyczny (MRI). To nieszkodliwe badanie, może uwidocznić charakterystyczne objawy radiologiczne stwardnienia rozsianego i pozwala śledzić jego rozwój.

W niektórych przypadkach (np. gdy w MRI brak zmian charakterystycznych dla choroby i obraz kliniczny jest niejasny) wykonuje się punkcję lędźwiową i badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. W badaniu tym, szczególne znaczenie ma wykrycie prążków oligoklonalnych.

Czasem by postawić pewną diagnozę po pierwszych objawach chory wymaga dłuższej obserwacji (by stwierdzić postęp choroby albo do pojawienia się kolejnego rzutu).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*