Autonomiczne objawy choroby Parkinsona

Zaburzenia autonomiczne w chorobie Parkinsona

W chorobie Parkinsona dużym problemem są zaburzenia tzw. układu autonomicznego, czyli funkcji organizmu działających niezależnie od woli (np. połykanie, oddawanie moczu, pocenie).


Zaburzenia połykania

Zaburzenia połykania są przyczyną skarg u 40-50% chorych. Nasilają się wraz z postępem choroby. Zaburzenia dotyczą wszystkich faz połykania: ustnej, gardłowej i przełykowej. W fazie ustno-gardłowej spowodowane są niewłaściwym formowaniem kęsa pokarmowego, spowolnieniem, sztywnością, drżeniem oraz ruchami mimowolnymi języka. Czas przejścia pokarmu z jamy ustnej do gardła jest wydłużony również przez znaczne opóźnienie w wywoływaniu odruchu połykania.

Zaburzenia opróżniania żołądka i osłabienie motoryki jelit

Objawy zaburzeń przewodu pokarmowego – nudności, bóle w nadbrzuszu, zaparcia – są jedną z najczęstszych skarg pacjentów z chorobą Parkinsona. Ich przyczyną może być sama choroba lub mogą być niekorzystnym efektem ubocznym stosowania leków przeciwparkinsonowskich, skutkiem nieodpowiedniej diety czy też obniżenia sprawności fizycznej.
By zapobiegać tym problemom należy bezwzględnie zachować odpowiedni odstęp między zażyciem leku a posiłkiem. Istnieją sposoby przyspieszenia perystaltyki, czyli motoryki przewodu pokarmowego, a wśród nich najlepszym jest aktywność ruchowa. Nie wolno stosować metoclopramidu – leku powszechnie stosowanego przez lekarzy rodzinnych lub gastroenterologów na wolną motorykę, ponieważ jest przeciwwskazany w chorobie Parkinsona.

Zaparcia

Najczęstszym objawem zaburzeń żołądkowo-jelitowych w chorobie Parkinsona są zaparcia. Ich obecność nie jest związana z czasem trwania choroby, gdyż pojawiają się już w jej wczesnej fazie. Mogą również poprzedzać chorobę nawet o kilka lat. W leczeniu stosujemy przede wszystkim dietę, powszechnie dostępne w aptece środki farmakologiczne i ziołowe, a w ciężkich przypadkach pozostaje lewatywa. Najlepiej, jeśli stolec jest oddawany przynajmniej 3 razy w tygodniu.

Podciśnienie ortostatyczne

Podciśnienie ortostatyczne to spadek ciśnienia tętniczego, jaki występuje po zmianie pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą. Objawami mogą być zawroty głowy, osłabienie, a nawet omdlenie i upadek. Jak wynika z badań, podciśnienie ortostatyczne jest obecne u około 50% chorych, w tym także we wczesnych fazach choroby i często jest niezauważalne dla pacjenta. Może być objawem choroby Parkinsona lub niepożądanym efektem jej leczenia. Niektóre leki stosowane w innych chorobach przewlekłych również mogą prowokować podciśnienie ortostatyczne.

Termoregulacja

Pacjenci z chorobą Parkinsona zgłaszają szereg dolegliwości związanych z zaburzeniami potliwości: głównie nadmierne pocenie się (w tym twarzy i szyi), często występujące napadowo. Niektórzy chorzy skarżą się na złą tolerancję zarówno ciepła jak i zimna oraz na problemy z utrzymaniem odpowiedniej temperatury ciała w odpowiedzi na zmiany temperatury otoczenia. Mechanizmy zaburzeń termoregulacji w chorobie Parkinsona są słabo poznane. Jedynym sposobem, by zmniejszyć dyskomfort pacjenta, jest poprawienie leczenia choroby. Warto wykonać niektóre badania laboratoryjne, np. w kierunku choroby tarczycy. Panie powinny odwiedzić ginekologa, by sprawdzić, czy problem nie wynika z zaburzeń hormonalnych, do jakich dochodzi podczas menopauzy. Zastosowanie odpowiedniego leczenia nawet dostępnymi bez recepty preparatami soi, łagodzi
w takim wypadku te nieprzyjemne dolegliwości.

Układ moczowy

Częstomocz, objawy naglącego parcia na mocz i trudności w trakcie mikcji są typowymi skargami pacjentów cierpiących na chorobę Parkinsona. Pojawiają się czasem już we wczesnej fazie choroby, nasilając się wraz z czasem jej trwania, aż do objawów nietrzymania moczu.
Nykturia, czyli konieczność wstawania w nocy by oddać mocz, pojawia się zwykle jako pierwszy objaw zaburzeń oddawania moczu. Objaw ten często jest mylony z objawami powiększenia prostaty, z którymi może współistnieć. Nierzadko, pomimo pomyślnie przeprowadzonego zabiegu usunięcia powiększonego gruczołu krokowego, objawy częstomoczu nie ustają. Rozwiązaniem jest poprawa leczenia parkinsonowskiego.
Zaburzenia oddawania moczu są również objawami polekowymi (leki cholinolityczne, antydepresanty i inne mogą je wywoływać lub nasilać).

Problemy seksualne

Zaburzenia erekcji u chorych w chorobie Parkinsona są znaczącym problemem dotykającym nawet 60% chorych. Więcej uwagi poświecono w badaniach problemom mężczyzn, a zaburzenia funkcji seksualnych u kobiet są zbadane w niskim stopniu. Problem zaburzeń erekcji u mężczyzn pojawia się po upływie pewnego czasu, zwykle kilku lat od początku choroby. Pacjenci skarżą się zarówno na problemy z uzyskaniem i podtrzymaniem erekcji, jak i na przedwczesną ejakulację.

Pod wpływem niektórych leków stosowanych w chorobie Parkinsona, może dojść do rozwoju hiperseksualności. Trzeba koniecznie informować swojego lekarza o tym problemie. Przyczyny dysfunkcji seksualnej są najprawdopodobniej złożone. W leczeniu zaburzeń potencji można stosować typowe leki (odpowiedniki Viagry), po wykluczeniu przeciwskazań kardiologicznych i internistycznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*